Trudno wejść na drogę prawdziwego rozwoju, jeśli nie podejmie się świadomego działania w kontrze do tego, co może utrudniać realizację celów lub im szkodzić. To nie złota, autorska myśl autora tego wpisu, lecz stara zasada agere contra, oznaczająca „działać przeciwko” lub „działać wbrew”, która wyrosła w duchowości ignacjańskiej, czyli nurcie życia duchowego opartym na doświadczeniach i naukach św. Ignacego Loyoli, założyciela zakonu jezuitów.
W swojej pierwotnej postaci zasada oznaczała przeciwstawianie się złym skłonnościom, poprzez podejmowanie działań przeciwnych do tego, co podpowiada pokusa.
We współczesnym ujęciu można to traktować jako aktywne rozwijanie się na wielu płaszczyznach, poprzez pokonywanie lęków oraz niepewności, które bardzo często ten rozwój hamują.
Zasada ta wymaga wysokiej świadomości tego, co nas ogranicza, przeszkadza w pójściu dalej.
Rzuca nam wyzwanie, aby dostrzec również tę swoją ciemniejszą stronę, której często nie chcemy uznać, wypieramy ją,
a tymczasem może ona mocno tłamsić nasz rozwój.
W tej sytuacji potrzebna jest odwaga i determinacja, aby zmierzyć się z tymi naszymi skłonnościami, przyzwyczajeniami
i nawykami, które nie pozwalają nam pójść dalej, poprzez uświadomienie sobie ich istnienia i wpływu na nasz rozwój.
To jednak nie koniec. Prawdziwy sprawdzian to konsekwencja w tym, aby coś z nimi zrobić!
To tutaj zaczyna naprawdę działać zasada agere contra, czyli aktywne, świadome i konsekwentne działanie przeciwko tym sprawom, które nas ograniczają.
Przed każdym człowiekiem stoją takie wyzwania, ale nie każdy ma świadomość ich wagi oraz tego, jak sobie z nimi radzić.
Są też tacy, którym po prostu nie chce się nic z tym robić, bo tak jest łatwiej. Warto jednak pamiętać, że bardzo trudno jest osiągnąć solidny progres bez podjęcia odważnych działań względem ciemniejszej strony naszej osobowości oraz tego, co z niej wynika.